Być może ktoś to przeczyta i zrozumie co miałem na myśli:

• Alternatywny sposób rozliczania strzałów seriami. Rzut kośćmi wykonuje się dla każdego naboju w serii. Kości z Puli Walki alokujemy do każdego pocisku osobno. Kości dodane np.: do pierwszego pocisku w serii przysługują tylko przy nim i aby mieć dodatkowe kości do drugiego pocisku należy alokować nowe kości z tych, które pozostały w Puli Walki. Ilość uzyskanych sukcesów liczy się wyciągając średnią z sukcesów przy każdym pocisku (zaokrąglając w górę).
• Obrażenia także można rozliczać dla każdej kuli osobno, sprawdzając w co trafiła używając odpowiedniej tabeli z lokalizacją trafień. Wtedy sukcesy pozostają dla każdego pocisku tak jak wykonano rzut.
• Żadna postać nie może mieć Inicjatywy większej niż 30, dzięki czemu możemy łatwiej określić czas działania (10 Rund Walki - 1 sekunda). Jeżeli ktoś osiągnął Inicjatywę większą od 30 jest ona równa 30, a kolejność działań kilku takich postaci w 30 Rundzie określamy według ich teoretycznej Inicjatywy.
• Jak bohater mocno nie trafił, można obliczyć mnożąc różnicę poziomu trudności z ilością punktów na kostce z największym wynikiem razy 0.5 m.
• Sukcesy wyższe od 6 można liczyć dodając 5 zamiast 6 za każdym razem, gdy na kostce wypadnie 6 (w końcu powinna być różnica pomiędzy poziomem trudności 6 a 7).
• W czasie walki wręcz, gdy obrońca uzyska więcej sukcesów od atakującego, oznacza to że udało mu się wykonać skuteczny blok/unik w wyniku czego nie ponosi żadnych obrażeń i nie zadaje żadnych obrażeń atakującemu.

A oto przykład wykorzystania powyższych reguł:

Nie był to najlepszy dzień dla Granger'a. Podczas 'przejażdżki' po mieście natknął się na znajomych riggerów, którzy nie byli raczej przyjaźnie do niego nastawieni. W pościgu po ulicach Seattle nie miał większych szans (nie miał SSP). Serie z automatów zamontowanych w wozach riggerów coraz częściej dzwoniły o blachy jego samochodu. Postanowił wykorzystać chwilową przewagę i wydostał się z samochodu, zabierając ze sobą swojego FN-HAR'a. Skierował się w uliczkę, którą nie powinni raczej ścigać go samochodem. Miał rację, riggerzy wysiedli ze swych maszynek i ruszyli za nim w pościg pieszo.

Teraz był w swoim żywiole, był niemal stuprocentowo pewien swego sukcesu. Dzięki Dopalaczom oderwał się od pogoni, ale nie na tyle, żeby zrezygnowali ze ściagania go. Gdy zobaczył ogromny kosz na śmieci, dał za niego susa.

W końcu miał czas na podłączenie i uruchomienie ISPO-złącza, przestawienia broni w tryb Automatyczny. W oparach dymu wydostającego się ze studzienek kanalizacyjnych pojawiły się cienie jego prześladowców. Gdy zbliżyli się na jakieś 20 m, nacisnął spust.

Postanowił wystrzelić 9 kulek (maksymalną ilość na 10 Faz Walki), 4 kulki dla pierwszego z lewej, 5 kulek dla tego z prawej (dwóch pozostałych poruszało się trochę z tyłu). Poziomy trudności dla kolejnych pocisków to: 7(4(zasięg średni-20 m) +5(częściowe oświetlenie i słaby dym) -2(ISPO-złącze)), 7(ma Gas Vent 2), 7(podkładki antywstrząsowe), 8, 11(drugi cel), 12, 13, 14, 15.

Teraz małe turlanko i uzyskujemy dla kolejnych kulek następujące liczby sukcesów: 2, 1, 1, 2, 0 (zabrakło 1 punktu i przypadkiem trafił w gościa z tyłu - 6 sukcesów), 0 (ta już poszła daleko, hen, hen), 0 (ta również), 1, 1. Teraz riggerzy odpierają obrażenia (każdą kulkę oddzielnie) i tak dla kolejnych kulek: 1 (Średnie obrażenia), 1 (Średnie obrażenia), 2 (Średnie obrażenia), 0 (Ciężkie obrażenia - w sumie 15 kratek do skreślenia - znaczy zgon), 1 (ten co dostał przypadkiem - Zabójcze obrażenia, zgon), -, -, 2 (Średnie obrażenia), 1 (Średnie obrażenia).

Więc dwa trupki i jeden ciężko ranny - niezła perspektywa na przyszłość.

A to tabelka, która może coś jeszcze wyjaśnić:

Sporo tego, ale z czasem można to załapać i szybko liczyć. ;)

A tak wogóle walkę rozgrywać lepiej jest opisowo, a całe te turlanie wykonywać w wypadku jakichś szczególnych sytuacji, podobnie lokalizację trafień, tak myślę, jest wtedy ciekawiej i się tak nie dłuży.

To wszystko na razie, ale wkrótce może będzie więcej (jak zacznę pisać trochę jaśniej).